Ideal number of companies in the portfolio.

What is the ideal number of companies you should have in your portfolio? I would say 20 to 30. Because nobody can be a hundred per cent sure about the future of any company. If you have a very concentrated portfolio with a limited number of companies, you may get into trouble if any of it sinks.

There are many examples of this. One is the latest news of the famous portfolio manager and investor Porinju Veliyath having sent a letter to his clients admitting his mistake in investing in LEEL Electricals Ltd. The share price of the company tanked more than 80% from 2018 to date. 

Another news a week ago shows how a decline in share price of the Apple Inc. affected legendary investor Warren Buffet's book value. 

It is always safe to diversify enough to save your portfolio from such incidence. In order to have a check on this, you may set some rules for your portfolio. 

1. Don't buy more in the companies that are in top 3 by value. 

2. Maintain a maximum 50% of value in the top 10, 80% in the top 20, and 100% in 30 companies. In other words, 50% the first 10 companies, 30% in next 10 and 20% in next 10.

3. For the above, consider the current value, not the invested amount.

4. Don't invest more than 20% in a single industry.

However, there are different views on this. Some people advocates for less number of companies. They have their own reason for it. There is no right or wrong. All are different perspectives and different level of risk tolerance. But for the individual investors who do not have the resource to conduct a deep study and due diligence on a company, it is better to be safe by diversifying instead of trusting a few companies. 

ഷെയര്‍ മാര്‍കറ്റ്‌ നിക്ഷേപത്തില്‍ നഷ്ടം എങ്ങിനെ ഒഴിവാക്കാം.

ഷെയര്‍ മാര്‍കറ്റില്‍ ഇന്‍വെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്ന കാര്യം പറയുമ്പോള്‍ പലരുടെയും മനസ്സില്‍ ആദ്യം വരുന്ന കാര്യം അത് കാശ് പോകുന്ന ഏര്‍പാടാണ് എന്ന ഒരു വിശ്വാസം ആണ്.

അതിന്‍ അവര്‍ക്ക് ഒരു പാട് ഉദാഹരണങ്ങളും പലരും പറഞ്ഞ അനുഭവങ്ങളും ഉണ്ടാകും. ഒരു വേദിയില്‍ സംസാരിക്കാന്‍ അവസരം കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തെരഞ്ഞെടുത്ത വിഷയം സ്റ്റോക് മാര്‍കറ്റില്‍ എങ്ങിനെ ഇന്‍വെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാം എന്നതായിരുന്നു. ഞാന്‍ അത് പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തന്നെ പലരുടെയും മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി കണ്ടു. അതില്‍ പലരും മുമ്പ് പണം നഷടപ്പെട്ടവരോ അല്ലെങ്കില്‍ അത് ഒരു പണം നഷ്ടപെടുത്തുന്ന പരിപാടിയാണ് എന്ന് വിസ്വസിക്കുന്നവരോ ആയിരുന്നു.

ഇപ്പോള്‍ ഒരു സാധാരണക്കാരന് ലഭ്യമായ നിക്ഷേപാവസരങ്ങില്‍ ഏറ്റവും നല്ല നേട്ടം നല്‍കുന്ന നിക്ഷേപ മാര്‍ഗം ഷെയര്‍ മാര്‍കറ്റ്‌ തന്നെയാണ്. ഇന്ന് നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളില്‍ കാണുന്നത് കയ്യിലുള്ള സമ്പാദ്യം ഏതെങ്കിലും ലോക്കല്‍ ബിസിനസില്‍ ഓണര്‍ഷിപ്പ് അവകാശം ഒന്നും ഇല്ലാതെ നിക്ഷേപം ആയി കൊടുത്ത് അതില്‍ നിന്ന് ഒരു മാസവരുമാനം വാങ്ങുക എന്നതാണ്. പക്ഷെ കുറച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ വരുമാനവുമില്ല മുതലും ഇല്ല എന്നാ അവസ്ഥ സര്‍വ സാധാരണം ആണ്. ഇതിന്റെ പത്തിലൊരു റിസ്ക്‌ പോലും ഷെയര്‍ മാര്‍കറ്റ്‌ നിക്ഷേപത്തിന്‍ ഇല്ല. എന്നാല്‍ ഷെയര്‍ മാര്കടിലെ ലാഭ സാധ്യത പലപ്പോഴും ഇത്തരം നിക്ഷേപത്തേക്കാള്‍ എത്രയോ ഇരട്ടി ആണ് താനും.  

ഷെയര്‍ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ ഇന്‍വെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുക എന്നാല്‍ നന്നായി നടക്കുന്ന കമ്പനികളുടെ ഷെയര്‍ വാങ്ങുക എന്നതാണ്. അപ്പോള്‍ ഏതു ബിസിനസ്സിലും എന്നത് പോലെ നഷ്ട സാധ്യത ഷെയര്‍ മാര്കടിലെ ഇന്വേസ്റ്മെന്ടിലും ഉണ്ട്. പക്ഷെ എല്ലാ കമ്പനികളും ബിസിനസ്കളും നഷ്ടത്തില്‍ അല്ലല്ലോ കാലങ്ങളോളം അതിജീവിച്ചു പോകുന്നത്! അപ്പോള്‍ നല്ല നിലയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ലാഭം ഉണ്ടാക്കുന്ന കമ്പനികളുടെ ലാഭത്തിലും വളര്‍ച്ചയിലും പങ്കാളികളാകാന്‍ ഉള്ള ഒരു മികച്ച അവസരം ആണ് ഷെയറുകള്‍ വാങ്ങുക എന്നത്! അത്തരം കമ്പനികളുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഒരു പങ്ക് കൂടെയാണ് ഷെയര്‍ വാങ്ങുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്നത്. 

നമ്മള്‍ നല്ലതെന്നു വിശ്വസിച് വാങ്ങി നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷയ്ക്കൊത്ത് ഉയരാത്ത അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നീട് ആ കമ്പനി തകര്‍ച്ചയിലേക്ക് പോകുന്ന ഒരു സാഹചര്യമാണ് ഒരു നഷ്ട സാധ്യത. ഒരു കമ്പനിയെ സംബന്ധിച്ചും അതിന്റെ ബിസിനസ്സിന്റെ സംബന്ധിച്ചും പബ്ലിക്കായി ലഭ്യമായ വിവരങ്ങള്‍ വച്ചാണ് കമ്പനികളെ വിലയിരുത്തുന്നതും വാങ്ങാന്‍ തീരുമാനിക്കുനതും. അങ്ങിനെയുള്ള വിലയിരുത്തലില്‍ തെറ്റ്പറ്റാം. ഇവിടെ ആണ് എല്ലാ മുട്ടയും ഒരു കുട്ടയില്‍ വെക്കരുതെന്ന ചൊല്ല് അന്വര്തമാകുന്നത്. നമ്മുടെ കയ്യില്‍ ഷെയര്‍ മാര്‍കറ്റില്‍ ഇന്‍വെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച മുഴുവന്‍ തുകയും ഒന്നോ രണ്ടോ കമ്പനികളില്‍ മാത്രമായി ഇടാതിരിക്കുക എന്നതാണ് ഇവ്വിധത്തിലുള്ള നഷ്ടം കുറക്കാന്‍ ഉള്ള ഒരു മാര്‍ഗം.  മൊത്തം തുകയുടെ വലിപ്പം അനുസരിച്ച് പത്തു മുതല്‍ മുപ്പത് വരെ കമ്പനികളില്‍ ആയി നിക്ഷേപിക്കുക. അപ്പോള്‍ ഒന്നില്‍ പിഴച്ചാല്‍ മറ്റുള്ളവയില്‍ അത് പരിഹരിക്കാം.

മറ്റൊരു നഷ്ട സാധ്യത ഹ്രസ്വകാലയളവില്‍ മാര്‍കറ്റില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഇടിച്ചല്‍ ആണ്. അത് പക്ഷെ ഒരു ദീര്ഘകാല നിക്ഷേപകരെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമേ അല്ല. ഇത്തരം അവസരത്തില്‍ നഷ്ടം സംഭവിക്കുന്നത് ആ തകര്‍ന്ന വിലയില്‍ വില്‍ക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ്. നമ്മള്‍ ഷെയര്‍ വാങ്ങിയ കമ്പനിയുടെ സാമ്പത്തിക അവസ്ഥയിലും ബിസിനസിലും കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലെങ്കില്‍ മാര്‍കറ്റില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന തകര്‍ച്ച നമ്മളെ വേവലാതിയില്‍ ആക്കേണ്ട ആവശ്യമേ ഇല്ല. കാശ് ഉണ്ടെങ്കില്‍ കുറഞ്ഞ വിലക്ക് ഇനിയും കൂടുതല്‍ വാങ്ങാനുള്ള അവസരമായി ആണ് അത്തരം തകര്ച്ചകളെ കാണേണ്ടത്. 

ഇത് പോലെ ചില കരുതലുകള്‍ എടുത്ത് കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കി ഇന്‍വെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് ഷെയര്‍ മാര്‍കറ്റ്‌ നിക്ഷേപം ഒരിക്കലും നഷ്ടം ആകില്ല.

പ്രൈമറി വിദ്യാഭ്യാസം കേരളം Vs. ഫിന്‍ലന്‍ഡ്‌

കേരളത്തിൽ പ്രൈമറി അധ്യാപകർക്ക് വേണ്ട കുറഞ്ഞ യോഗ്യത ടി ടി സി (പ്ലസ് 2 കഴിഞ്ഞ് ചെയ്യുന്നത്). എന്നാല് ഫിൻലൻഡിൽ അത് ബിരുദാനന്തര ബിരുദം!

ഇന്ന് മലയാള മനോരമയിൽ നവകേരള കാഹളം എന്ന തലക്കെട്ടിൽ കേരളം മെച്ചപ്പെടേണ്ട ഏതാനും മേഖലകളിൽ പിന്തുടരാവുന്ന ലോകത്തിലെ മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലെ മാതൃകകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. 

അതിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും സ്ട്രൈകിംഗ് ആയി തോന്നിയത് ഫിൻലണ്ടിലെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം ആണ്. കേരളത്തിൽ പ്രൈമറി അധ്യാപകർക്ക് വേണ്ട കുറഞ്ഞ യോഗ്യത ടി ടി സി ആണ് (പ്ലസ് 2 കഴിഞ്ഞ്). എന്നാല് ഫിൻലൻഡിൽ അത് ബിരുദാനന്തര ബിരുദം ആണ്! അവിടെ 5 ലക്ഷം കുട്ടികൾക്ക് 28000 സ്കൂളുകൾ. ഇവിടെ 13 ലക്ഷം കുട്ടികൾക്ക് 7000 സ്കൂളുകൾ!

വെനീസ് മോഡൽ ടൂറിസം വികസനം, യു് കെ മോഡൽ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ ഹബ്‌, ജർമനി മോഡൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ, അയർലൻഡ് മോഡൽ റോഡ് സുരക്ഷ, സ്വീഡനിലെ വനിതകളുടെ അവകാശം, യുഎഇ യുടെ ഡിജിറ്റൽ സേവനം, യുഎസിലെ സര്ക്കാര് സേവനം സ്വകാര്യ വഴി, സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം തുടങ്ങിയവയാണ് മറ്റ് മാതൃകകൾ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

Do children need textbooks in the class!

Should children carry textbooks to schools? Is classroom meant for reading textbooks? Do children learn anything more by bringing textbooks to the class? What is the use of textbooks in the class?

In the class, let them learn by listening to teachers, discussing, and taking notes. Let teachers do the job. Encourage more discussion, asking questions. Encourage students to ask questions.

Teachers can give reference to the pages and chapter in textbooks for the day's portion and students can note it down in their notebook so that they can read textbooks at home. If this is given in advance, they can come to class after reading the portion in advance.

If students study looking or reading textbooks in the class, then it is better to do homeschooling.

My child carry a bag with full of notebooks and textbooks which weighs more than one-fourth of his body weight!

Today, The Times of India carried on its front page a news regarding Kerala High Court's notice to the centre on heavy schoolbags. 

CBSE already have a directive in place to reduce the weight of school bags, but it is never followed by many schools. 

Back to the hobby of reading books

Getting back to the rhythm of reading books, the hobby which had lost its steam past many years! Though I never stopped buying books, these often remained in the shelf! The reading had reduced to reading the articles on the internet, academic books related to studies, social media posts. However, it has changed this year! I am delighted to realise that I read five books already this year and a couple of books are in the queue which I can complete before the end of this year! I could not stop writing about this!

The books I read this year which I recall are:

1. Letters from a Father to his Daughter by Jawaharlal Nehru

2. When Breath Becomes Air by Paul Kalanithi.

3. Start With Why: How Great Leaders Inspire Everyone To Take Action by Simon Sinek

4. Blue Ocean Shift: Beyond Competing - Proven Steps to Inspire Confidence and Seize New Growth by Renee Mauborgne, W. Chan Kim

5. The Power of your Subconscious Mind by Joseph Murphy

In the queue for reading
1. Budhanum Sankaranum Pinne Njaanum [ ബുദ്ധനും ശങ്കരനും പിന്നെ ഞാനും ] (Malayalam) by Muralee Thummarukudy



2. The Monk Who Sold His Ferrari by Robin Sharma

Switching from Any.do to Google Reminder

Now completely shifted from Any.do to Google Reminder.

Advantages:
Reminder appears in the google calendar. So one app for appointments, schedules and reminders. More over now Google calendar have new feature for goal settings.

One app less. Saving battery charge and notifications.

What I would miss:
Any.do has subtasks option which is very useful to split one task to multiple tasks and strike off one by one. This option can be used creatively for different purpose. For example: I create a task 'buy ' and all items to be bought is created as subtasks. When I buy any item I strike it off. If I have multiple things to be completed for vacation, I make one task as vacation and create subtasks under it.

I appreciate Any.do is a great app to organise and follow up things to do. For me, I extensively use Google Calendar and it is only convenient to have reminders for things to do within the Calendar itself. It is easy to schedule any day.

Socialising while riding metro? Really?

Opportunity to socialise with others is one thing that normally people count as one of the benefits of riding metro.  You meet people from all walks of life. You see people of different culture, nationality and background. And a journey on the metro is perfect opportunity to talk and socialise with them! But is it really the case?

Today I started to work as usual, but car didn't start! Without a second thought, I decided to walk up to the Ibn Battuta metro station and get on Dubai Metro. Temperature outside is just over 20⁰ C and it is jut over a kilometre to walk. Commuting on the metro - I always wanted to do but seldom did!

It was about seven in the morning. I have ridden metro before, but I think it was the first time to ride in the morning on a working day. I saw a few children in the school uniform and with school bag at the station. I never knew small children go to school by metro as my perception was that children here usually go to school by school bus or in parent’s vehicle! It may be an exceptional case?

I am not a person who begins conversation with someone! (I will be happy if somebody initiates a conversation though). So, I was not very excited about the opportunity to socialise with strangers.  So next option for me is my smart phone! I checked my email and checked notification on my Google+ and Facebook. Then when I had a glance outside, I realised that I will be missing a great deal if I continue to play with my smart phone – yes the unseen scenes of Dubai from the elevated metro line! Aerial view of the roads, junctions and internal roads, progress of the construction of buildings and roads, spoiled and unspoiled spaces on the interior! A lot to see what you would not normally see when you travel on a car or a bus!

Coming back to socialising – everybody or most of them must be talking to each other, yeah? From Jabel Ali towards Rashidiya, it is off-peak time in the early morning, so there was no many people, may be just half of the seats are occupied. Most of them have managed to sit alone or at a distance from each other. There were nine people directly visible to me. Except two including me, everybody was busy with their smart phones. One lady was just sitting, looking straight in front or above. I was thinking about my changed perception about riding the metro, what she might be thinking about? Three of them were talking over phone and rest of them were doing something with the phone! With the advent of smart phones, we can’t say what people are doing on the phone! If they are with an earphone, it could be talking to someone or listening to music. If they are busy typing on the phone, it could be chatting on an instant message service, commenting on an online social network posts or writing a blog or email! Or they may be doing even some office work! It could be gaming or reading an e-book or a newspaper! Yes, possibilities are countless! So I don’t want to judge anyone!

Anyhow, one thing was clear to me - to say that metro ride would foster socialising is hypocritical! Or am I too judgemental? Or is everyone just like me who is not at ease to start a conversation with a stranger?